نهند ، خداى تعالى وى را زنده كند و دو فرشته به نزديك وى فرستد نام يكى منكر و ديگرى نكير ، و وى را پرسند از اعتقاد و مذهب . اگر مذهبش حق باشد و اعتقادش درست و فرمان خداى تعالى به جاى آورده باشد و رضاى حق نگاه داشته ، وى نيكبخت باشد و جواب فرشتگان به صواب بازدهد ، و فرشتگان وى را بشارت دهند به بهشت ، و آن منزلى كه وى را بود در بهشت به وى نمايند ، و از عذاب دوزخ ايمن گردانند . و اگر به خلاف اين بوده باشد بدبخت بود ، و به جواب فرشتگان درماند ، و خداى تعالى وى را عقاب گور دهد . فصل : در مرگ و آنچه به قيامت بود بدان كه مرگ حق است ، و از پس مرگ زندگى حق آن است وى را . قيامت به استادن حق است . و نامه به دست چپ و راست حق است ؛ راست به مؤمنان و چپ به كافران حق است . و صراط و ترازو حق است . و شفاعت مصطفى و امامان ( ع ) از بهر مؤمنان حق است . و دوزخ جاودان مأواى كافران است و بهشت جاودان مأواى مؤمنان حق است . فصل : در نبوت بدان كه فرستادن پيغمبر نكوست و واجب است ، زيرا كه فرستادن ايشان صلاح بندگان است در دنيا و آخرت . و خداى تعالى داند كه ايشان چند بودند . پس بايد كه اعتقاد كند كه اول ايشان آدم ( ع ) بود و آخرين محمد مصطفى ( ص ) . و اين دو پيغمبر با همهء پيغمبران - كه در ميان هر دو بودند - همه رسولان و معصومان و مطيعان بودند ، و هرگز گناه نكردند ، و آنچه خداى تعالى ايشان را فرمود به جاى آوردند ، و سهو و نسيانشان نيفتاد ، و هيچ عيبى در ايشان نبود چون كرى و كورى و لالى و كرم در اندام افتادن و آنچه بدين ماند .